Wąwóz (2025)

Levi Kane i Drasa otrzymują podobne zadania, choć pracują dla różnych stron. Oboje są znakomitymi strzelcami, przyzwyczajonymi do samotności i wykonywania rozkazów bez pytań. Na rok trafiają do dwóch wież stojących po przeciwnych stronach ogromnej, spowitej mgłą rozpadliny. Mają pilnować, by nic z jej wnętrza nie wydostało się na powierzchnię. Nie wolno im kontaktować się ze światem ani z osobą pełniącą służbę naprzeciwko. Z czasem izolacja okazuje się trudniejsza niż regulamin. Levi i Drasa zaczynają porozumiewać się za pomocą tablic, lunet i prostych gestów. Dzielą się muzyką, rozgrywają partię szachów na odległość i powoli poznają własne historie. Więź rozwija się ponad przestrzenią, której żadne z nich nie powinno przekraczać. Jednocześnie automatyczne systemy obronne coraz częściej reagują na stworzenia próbujące wspiąć się po ścianach. Gdy awaria i gwałtowny atak niszczą dotychczasowy porządek, snajperzy zostają zmuszeni do zejścia w obszar ukrywany przez kolejne rządy od zakończenia II wojny światowej. W mgle odkrywają ślady eksperymentów oraz organizmy powstałe w warunkach, których nie da się już kontrolować. Przetrwanie zależy od połączenia ich umiejętności, ale także od ustalenia, czy zleceniodawcy rzeczywiście chcieli chronić świat, czy jedynie zabezpieczyć własną tajemnicę.