Zaproszenie. (2026)

Joe i Angela mieszkają pod jednym dachem, lecz od dawna funkcjonują obok siebie. Codzienne rozmowy dotyczą obowiązków, drobne pretensje wracają przy każdej okazji, a bliskość została zastąpiona przez ostrożne unikanie tematów, które mogłyby doprowadzić do kłótni. Szansą na przerwanie rutyny okazuje się kolacja z sąsiadami z piętra. Pína i Hawk są pewni siebie, swobodni i wyraźnie mniej skrępowani obyczajowymi granicami. Początkowo spotkanie przypomina zwyczajny wieczór we czworo, jednak kolejne kieliszki i bezpośrednie pytania szybko zmieniają atmosferę. Gospodarze dowiadują się, że ich goście prowadzą otwarte życie erotyczne i regularnie zapraszają innych do wspólnych doświadczeń. Szczera deklaracja nie pozostaje niewinną ciekawostką. Joe i Angela zaczynają inaczej patrzeć na sąsiadów, na siebie oraz na długo tłumione pragnienia. Każda odpowiedź odsłania brak zaufania, zazdrość albo potrzebę potwierdzenia własnej atrakcyjności. W mieszkaniu nie dochodzi do spektakularnej katastrofy, lecz napięcie narasta przy stole, w spojrzeniach i zdaniach wypowiadanych o kilka sekund za późno. Wieczór zmusza małżonków do ustalenia, czy próbują uratować związek, czy jedynie boją się przyznać, że ich wspólne życie już dawno straciło dawny kształt. Żadne z czworga nie może już wrócić do uprzejmej rozmowy, ponieważ granice zostały nazwane i natychmiast zakwestionowane.