Więzień labiryntu (2014)

Pierwszym wspomnieniem Thomasa jest metalowa winda pędząca ku górze. Chłopak nie pamięta nazwiska, rodziny ani życia sprzed podróży, a po otwarciu włazu trafia do Strefy zamieszkanej przez grupę nastolatków. Otaczają ich wysokie mury Labiryntu, którego przejścia zmieniają układ każdej nocy. Streferzy stworzyli własny podział obowiązków i zasady pozwalające utrzymać wspólnotę przy życiu. Najbardziej doświadczeni Zwiadowcy codziennie badają korytarze, próbując znaleźć drogę wyjścia przed zamknięciem bram i pojawieniem się śmiercionośnych potworów. Thomas od początku nie potrafi zaakceptować biernego czekania. Łamie reguły, wbiega do Labiryntu i odkrywa, że jego reakcje oraz przebłyski pamięci mogą mieć związek z konstrukcją więzienia. Wkrótce w windzie przybywa Teresa, pierwsza dziewczyna w Strefie, trzymająca wiadomość zapowiadającą koniec dostaw. Jej obecność wywołuje niepokój, a część mieszkańców uznaje nowych przybyszy za przyczynę zmian. Gally domaga się powrotu do dawnych zasad, natomiast Newt i Minho pomagają Thomasowi sprawdzić coraz bardziej ryzykowny plan. Gdy dotychczasowy rytm zostaje przerwany, młodzi więźniowie muszą zdecydować, czy bezpieczniejsze jest pozostanie w znanym miejscu, czy wejście w mechanizm stworzony przez ludzi obserwujących każdy ich wybór. Zmieniające się przejścia, mapy tworzone przez lata i mechaniczne zachowanie potworów sugerują, że Labirynt nie jest chaotyczną pułapką, lecz testem reagującym na działania zamkniętej grupy.