Jestem legendą (2007)

Trzy lata po wybuchu epidemii Manhattan jest odciętym od świata, zarastającym miastem. Pułkownik Robert Neville przemierza puste ulice z owczarkiem Sam, poluje na zwierzęta i każdego dnia nadaje radiowy komunikat do ewentualnych ocalałych. Wirus opracowany pierwotnie jako lekarstwo zabił większość ludzi, a część przemienił w agresywne istoty unikające światła słonecznego. Neville jest odporny. W podziemnym laboratorium wykorzystuje własną krew, aby znaleźć sposób na odwrócenie zakażenia, lecz kolejne próby nie przynoszą pewnego wyniku. Ścisła rutyna pomaga mu zachować kontrolę: rano zabezpiecza dom, w dzień zbiera zapasy i obserwuje zainfekowanych, przed zmrokiem wraca za stalowe osłony. Samotność wypełnia rozmowami z manekinami ustawionymi w wypożyczalni filmów. Gdy łapie jedną z istot do eksperymentu, zauważa zachowanie sugerujące, że przeciwnicy potrafią planować oraz reagować na utratę członka grupy. Z czasem także Robert staje się celem pułapki. Każde wyjście poza bezpieczną przestrzeń może przerwać jego badania, ale pozostanie w ukryciu nie przybliża go do stworzenia lekarstwa. Naukowiec musi rozstrzygnąć, czy jest naprawdę ostatnim człowiekiem w mieście i czy upór wystarczy, gdy codzienny porządek zaczyna rozpadać się pod wpływem straty oraz narastającego zagrożenia. Wspomnienia ewakuacji miasta stopniowo ujawniają, dlaczego Neville pozostał na wyspie i czemu poczucie obowiązku jest dla niego silniejsze niż instynkt ucieczki.