Backrooms. Bez wyjścia (2026)

Clark prowadzi sklep meblowy w niewielkim mieście i od dawna zmaga się z poczuciem, że rzeczywistość wokół niego nie pasuje do zapamiętanego porządku. Podczas pracy odkrywa w ścianie przejście do ciągu pustych pomieszczeń o żółtych tapetach, wilgotnych wykładzinach i jednostajnie brzęczących lampach. Korytarze nie mają końca, zmieniają układ oraz prowadzą do przestrzeni wyglądających jak niedokładne kopie biur, magazynów i centrów handlowych. Clark wraca z wyprawy przekonany, że znalazł miejsce powiązane z niewyjaśnionymi zaginięciami. Nikt mu nie wierzy, dlatego zwraca się do terapeutki Mary Kline. Kobieta początkowo uznaje opowieść za objaw kryzysu, lecz jeden z jej pacjentów znika po wejściu przez podobną szczelinę. Mary rusza jego śladem, próbując jednocześnie odnaleźć Clarka i zrozumieć zasady rządzące labiryntem. W pustych salach nie jest sama. Odległe odgłosy, poruszające się sylwetki oraz ślady pozostawione przez wcześniejszych wędrowców sugerują obecność istot polujących na zagubionych ludzi. Zwyczajne wyjście przestaje istnieć, a czas i odległość nie zachowują stałych wartości. Mary musi odróżnić prawdziwe wskazówki od pułapek tworzonych przez miejsce, które potrafi naśladować znajome wnętrza, ale nigdy nie rozumie ich do końca. Znalezione zapiski podpowiadają, że wcześniejsze ofiary próbowały tworzyć mapy, lecz korytarze przestawiały się szybciej, niż zdołały je nanosić.