Martwe zło: Ogień (2026)

Po śmierci męża Alice szuka oparcia wśród jego krewnych i przyjeżdża do odosobnionego domu na rodzinne spotkanie. Żałoba ciąży nad każdym pokojem, a dawne urazy nie znikają tylko dlatego, że bliscy usiedli przy jednym stole. Kobieta próbuje odnaleźć dla siebie miejsce w rodzinie, z którą łączy ją zmarły partner, lecz atmosfera szybko staje się bardziej niepokojąca niż niezręczna. W budynku pojawia się obecność zdolna wykorzystywać poczucie winy, smutek i skrywane pretensje. Kolejni domownicy tracą kontrolę nad własnym ciałem, a ich głosy i twarze zmieniają się w narzędzia demonicznego okrucieństwa. Zamknięta przestrzeń przestaje dawać schronienie. Korytarze, piwnica i pokoje pełne rodzinnych pamiątek stają się pułapkami, w których trudno odróżnić żywego człowieka od istoty udającej kogoś bliskiego. Alice musi działać mimo szoku, krwi i narastającego przekonania, że śmierć nie zakończyła więzi z mężem. Przysięgi złożone za jego życia nabierają ponurego znaczenia, gdy siła obecna w domu zaczyna domagać się kolejnych ofiar. Ratunek wymaga czegoś więcej niż ucieczki przed opętanymi. Kobieta musi zrozumieć, dlaczego zło wybrało właśnie tę rodzinę i jak daleko sięga jego wpływ. Próby wezwania pomocy zawodzą, a odcięcie od sąsiadów pozwala opętanym urządzić polowanie bez świadków z zewnątrz.