Nietykalni (2011)

Philippe, zamożny paryski arystokrata sparaliżowany po wypadku, szuka osoby, która pomoże mu w codziennym funkcjonowaniu. Na rozmowie pojawia się Driss, młody mężczyzna z przedmieść, zainteresowany głównie podpisem potwierdzającym odrzucenie kandydatury. Potrzebuje dokumentu, by nadal pobierać zasiłek, i nie próbuje udawać kogoś bardziej odpowiedniego. Jego bezpośredniość rozbawia Philippe’a, który proponuje mu okres próbny. Nowy opiekun nie zna zasad obowiązujących w eleganckim domu, popełnia błędy i odmawia traktowania pracodawcy jak bezradnego pacjenta. Zamiast ostrożnego współczucia przynosi głośną muzykę, żarty oraz przekonanie, że życie nie powinno kończyć się na harmonogramie zabiegów. Philippe wprowadza go natomiast w świat sztuki, opery i ludzi, których Driss wcześniej obserwował z dużego dystansu. Wspólne dni stopniowo zmieniają układ zawodowy w przyjaźń, choć obaj mają sprawy, których nie potrafią łatwo uporządkować. Driss musi zająć się młodszym kuzynem uwikłanym w kłopoty, a Philippe od miesięcy koresponduje z kobietą, której nie powiedział o swojej niepełnosprawności. Różnice pochodzenia nie znikają, lecz przestają wyznaczać granicę rozmowy. Każdy z mężczyzn zmusza drugiego do wyjścia poza bezpieczną rutynę i odzyskania części życia, którą wcześniej uznał za niedostępną. Ich codzienność obejmuje zarówno czynności wymagające pełnej zależności, jak i spontaniczne wypady, podczas których Philippe po raz pierwszy od dawna nie czuje się sprowadzony do własnego ciała.