Oppenheimer (2023)

Robert od początku kariery zdobywa uznanie jako fizyk teoretyczny, choć jego błyskotliwości towarzyszą trudności w pracy laboratoryjnej i skomplikowane relacje z ludźmi. Po powrocie do Stanów Zjednoczonych rozwija badania nad mechaniką kwantową, buduje środowisko naukowe i angażuje się w sprawy polityczne lat trzydziestych. W czasie wojny generał Leslie Groves wybiera go na kierownika tajnego ośrodka w Los Alamos. Zadaniem zgromadzonych tam uczonych jest skonstruowanie broni atomowej przed nazistowskimi Niemcami. Fizycy, chemicy i wojskowi pracują pod presją czasu, nie znając pełnych konsekwencji eksperymentu. Kierownik ośrodka koordynuje zespoły, rozwiązuje spory i jednocześnie obserwuje, jak teoria zmienia się w urządzenie zdolne zniszczyć całe miasto. Udana próba na pustyni nie kończy jego problemów. Po wojnie naukowiec sprzeciwia się niekontrolowanemu wyścigowi zbrojeń i traci poparcie części polityków. Dawne znajomości, poglądy jego bliskich oraz konflikty z wpływowymi urzędnikami stają się podstawą postępowania dotyczącego dostępu do tajemnic państwowych. Równolegle Lewis Strauss zabiega o wysokie stanowisko w administracji, próbując rozliczyć osobistą urazę. Losy obu mężczyzn łączą naukę, władzę i pytanie o odpowiedzialność za skutki decyzji podejmowanych w imię bezpieczeństwa. Przesłuchania nie dotyczą wyłącznie faktów; stają się walką o reputację człowieka, który po wojnie przestał być wygodnym symbolem zwycięstwa.