Minionki i straszydła (2026)

Hollywood lat dwudziestych przyciąga marzycieli przekonanych, że kamera może zamienić każdego w gwiazdę. Kevin, Stuart, Bob i pozostali Minionkowie również chcą zaistnieć na ekranie, choć ich rozumienie pracy na planie szybko prowadzi do katastrof. Żółci bohaterowie trafiają do wytwórni produkującej nieme horrory i postanawiają stworzyć własne widowisko z prawdziwymi potworami. Niewinny pomysł wymyka się spod kontroli, gdy użyty podczas zdjęć rytuał przywołuje istotę, która nie jest charakteryzacją ani filmowym efektem. Początkowo niewielkie stworzenie wydaje się sympatyczne i chętne do zabawy, lecz jego obecność otwiera przejście dla kolejnych nadprzyrodzonych gości. Studio zamienia się w pełen pułapek labirynt dekoracji, a chaos przenosi się na ulice miasta. Minionkowie próbują dokończyć produkcję, zdobyć uznanie publiczności i jednocześnie odwrócić skutki własnego zaklęcia. Pomagają im przypadkowi filmowcy, aktorzy oraz wynalazki z epoki, które w rękach niezdarnej ekipy działają zupełnie inaczej, niż przewidzieli konstruktorzy. Ratunek wymaga wykorzystania zasad kina: iluzji, montażu, światła i odrobiny odwagi. Zanim potwory przejmą plan na dobre, bohaterowie muszą odkryć, że największy ekranowy przebój nie jest wart zniszczenia świata znajdującego się poza kadrem. Kamera staje się częścią planu ratunkowego, ponieważ odpowiednio przygotowana scena może zwabić przybyszy tam, gdzie da się zamknąć otwarte przejście.