Babygirl (2024)

Romy kieruje dużą firmą technologiczną, wychowuje dzieci i od lat pozostaje w małżeństwie z Jacobem, cenionym reżyserem teatralnym. Z zewnątrz jej życie wygląda na uporządkowane, lecz kobieta ukrywa frustrację związaną z własnymi pragnieniami i poczuciem, że w domu zawsze odgrywa rolę osoby kontrolującej sytuację. Pojawienie się Samuela, pewnego siebie stażysty, narusza ten układ. Młody mężczyzna szybko rozpoznaje jej niepewność i zaczyna testować granice zawodowej relacji. Ich spotkania przenoszą się poza biuro, a dynamika oparta na poleceniach, uległości i wzajemnej obserwacji daje Romy doświadczenie, którego nie potrafiła nazwać w rozmowach z mężem. Romans wiąże się jednak z nierówną pozycją służbową oraz ryzykiem, że jeden sygnał ze strony Samuela wystarczy, by zniszczyć jej reputację. Kobieta próbuje utrzymać oddzielnie pracę, rodzinę i sekretne spotkania, lecz granice szybko się zacierają. Stażysta pojawia się w jej domu, poznaje bliskich i uświadamia Romy, że kontrola, którą rzekomo mu oddała, może zostać wykorzystana przeciw niej. Jacob dostrzega zmianę w zachowaniu żony, a napięcia w firmie sprawiają, że prywatna relacja zaczyna wpływać na decyzje zawodowe. Bohaterka musi skonfrontować się z tym, czy szuka wolności, samokary, czy sposobu na przerwanie życia zbudowanego wokół cudzych oczekiwań. Każda odpowiedź wymaga szczerości, której dotąd unikała.