Taksówkarz (1976)

Bezsenność wypycha Travisa Bickle’a na nocne ulice Nowego Jorku. Weteran wojny w Wietnamie zaczyna prowadzić nocną taksówkę, ponieważ potrafi pracować o każdej porze i zgadza się jeździć do dzielnic omijanych przez innych kierowców. Z kabiny obserwuje przemoc, handel seksem, samotność i obojętność, a swoje wrażenia zapisuje w dzienniku. Coraz silniej przekonuje sam siebie, że miasto wymaga oczyszczenia. Jedyną osobą, która wydaje mu się wolna od otaczającego brudu, jest Betsy, pracownica kampanii senatora Charlesa Palantine’a. Travis zaprasza ją na spotkanie, lecz brak doświadczenia i nieumiejętność odczytywania społecznych granic szybko niszczą rodzącą się znajomość. Odrzucenie pogłębia jego izolację. Kupuje broń, rozpoczyna intensywne ćwiczenia i buduje mechanizmy pozwalające błyskawicznie wysuwać pistolety spod ubrania. Równocześnie ponownie spotyka Iris, dwunastoletnią dziewczynę wykorzystywaną przez sutenera nazywanego Sportem. Travis uznaje jej sytuację za wezwanie do działania, choć Iris nie przyjmuje prostego obrazu ofiary czekającej na wybawcę. Granica między chęcią pomocy, potrzebą znaczenia i narastającą obsesją zaczyna się zacierać. Bohater szuka celu, na którym mógłby skupić gniew, a kampania Palantine’a oraz ludzie kontrolujący życie Iris podsuwają mu dwie odmienne drogi. Jego działania stają się coraz bardziej metodyczne, choć sposób rozumienia dobra i zła pozostaje podporządkowany frustracji samotnego człowieka.