Park Jurajski (1993)

Na odległej wyspie Isla Nublar John Hammond przygotowuje park rozrywki, jakiego nie widział jeszcze żaden człowiek. Dzięki inżynierii genetycznej jego zespół odtworzył dinozaury, umieścił je w rozległych wybiegach i otoczył systemem elektronicznych zabezpieczeń. Po wypadku podczas transportu jednego ze zwierząt inwestorzy żądają niezależnej oceny bezpieczeństwa. Hammond zaprasza więc paleontologa Alana Granta, paleobotaniczkę Ellie Sattler, matematyka Iana Malcolma oraz prawnika reprezentującego udziałowców. W wycieczce uczestniczą również wnuki gospodarza, Lex i Tim. Pierwsze spotkanie z żywymi stworzeniami sprzed milionów lat budzi zachwyt, lecz szybko pojawiają się pytania, których projektanci nie chcieli zadawać. Zwierzęta nie zachowują się jak eksponaty, a skomplikowany ekosystem nie poddaje się regułom zapisanym w komputerze. Kiedy pracownik odpowiedzialny za systemy parku realizuje własny plan i wyłącza część zabezpieczeń, goście zostają rozproszeni po wyspie. Burza utrudnia łączność, ogrodzenia przestają chronić drogi, a drapieżniki odzyskują swobodę. Grant musi przeprowadzić dzieci przez teren opanowany przez dinozaury, podczas gdy pozostali próbują ponownie uruchomić urządzenia. Każda decyzja ujawnia, jak niewiele kontroli mieli ludzie nad światem, który sami powołali do życia. W centrum kryzysu znajdują się również welociraptory, których inteligencję i zdolność współpracy obsługa parku od początku wyraźnie lekceważyła.