Hopnięci (2026)

Mabel od dawna woli obserwować przyrodę niż podporządkowywać ją ludzkim planom. Kiedy naukowcy opracowują hopnozę, czyli metodę przenoszenia świadomości do realistycznych robotów przypominających zwierzęta, dziewczyna widzi możliwość rozmowy z nimi bez płoszenia mieszkańców lasu. Potajemnie korzysta z mechanicznego bobra i po pierwszym, dość chaotycznym kontakcie trafia do społeczności żyjącej według własnych zasad. Jej przewodnikiem zostaje Król George, pewny siebie bóbr przekonany, że ludzkie pomysły zwykle oznaczają kłopoty. Mabel szybko odkrywa, że zwierzęta potrafią przekazywać sobie informacje, zawierać sojusze i oceniać ludzi znacznie trafniej, niż przypuszczali badacze. Nowa perspektywa ujawnia też zagrożenie związane z planami miejscowego burmistrza Jerry’ego Generazzo. Polityk chce przeprowadzić inwestycję, która zmieni okolicę i zniszczy siedliska wielu gatunków, lecz przedstawia ją mieszkańcom jako dowód postępu. Dziewczyna próbuje przekonać zwierzęta do wspólnego działania, jednocześnie ukrywając przed nimi swoją prawdziwą tożsamość. Każdy powrót do ludzkiego ciała zwiększa ryzyko zdemaskowania eksperymentu. Sojusz z Królem George’em wymaga więc szczerości, której Mabel początkowo nie potrafi mu zaoferować, oraz planu łączącego naukę z obroną zagrożonego środowiska. Jej robot potrafi działać tylko w określonych warunkach, więc każda awaria może pozostawić Mabel bez możliwości wyjaśnienia zwierzętom jej zamiarów. Badacze tymczasem coraz uważniej kontrolują sposób używania swojego wynalazku.