Powrót Odyseusza (2024)

Po dwudziestu latach nieobecności Odyseusz dociera samotnie do brzegów Itaki. Wojna trojańska oraz długa tułaczka odebrały mu towarzyszy, pewność siebie i wygląd człowieka, którego mieszkańcy mogliby rozpoznać jako króla. W ojczyźnie zastaje kraj pogrążony w biedzie i politycznym chaosie. Penelopa wciąż odmawia wyboru nowego męża, lecz grupa zalotników zajęła pałac, zużywa jego zapasy i naciska, by zakończyła oczekiwanie. Kobieta odwleka decyzję, tkając całun za dnia i potajemnie prując go nocą. Ich syn Telemach dorósł bez ojca i stał się przeszkodą dla ludzi pragnących przejąć władzę. Odyseusz ukrywa tożsamość pod postacią wynędzniałego włóczęgi. Zanim ujawni się rodzinie, obserwuje układ sił i próbuje ocenić, komu może zaufać. Spotkanie z Telemachem nie przynosi natychmiastowego pojednania, ponieważ młody mężczyzna nosi w sobie gniew wobec rodzica, który wybrał wojnę i nie wracał przez całe jego życie. Penelopa także nie chce uwierzyć prostym zapewnieniom nieznajomego. Dawny wojownik musi odzyskać sprawność oraz zdecydować, czy przemoc, która pozwoliła mu przetrwać, może jeszcze ocalić dom. Zbliżający się wybór męża daje mu niewiele czasu na przygotowanie konfrontacji z zalotnikami. Najtrudniejsze okazuje się jednak przekonanie bliskich, że człowiek naznaczony wojną nadal może być tym, na którego czekali.